[O malûm talebesine gönderilen mektubun bir parçasıdır.]
Hamisen: Bir mektupta, buradaki hissiyatıma hissedar olmak arzusunu yazmıştın. İşte binden birini işit.
Bir gece, yüz tabakalık irtifada, bir katran ağacının başındaki yuvada, semânın yıldızlarla yaldızlanmış güzel yüzüne baktım; Kur’ân-ı Hakîmin (”Yemin olsun gizlenen ve açığa çıkan yıldızlara.”) kaseminde ulvî bir nur-u i’câz ve parlak bir sırr-ı belâgat gördüm.
Devamını oku from "Risale-i Nur Dersimiz - 12"

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ BİSMİLLÂH her hayrın başıdır. bismillah her hayrın başıdır denilmekdedir Ustad Bediüzzaman o kadar güzel uslub ve ifadeler kullanmış ki bu uslub ve ifadeleri neden kullandığına bakdığımızda şu hakikati görüyoruz :

Ahir zamanda dinin bozulduğu iman hakikatlerinin yok edilmeye çalışıldığı hengamda
şu ayette şöle deniliyor
veya şu hadisde şu beyan ediliyor
insanlar kabul etmeyecek hatta itiraz bile edebilecekler
Devamını oku from "Birinci Söz Besmele Bahsi - 1"

VII. Masa Sonuç Bildirisi

Canlılar aleminde insanla özdeş tek kavram da eğitimdir. Her şeyi öğrenmeye muhtaç olarak dünyaya gelen insanın asıl görevi “öğrenerek olgunlaşmak” tır. İnsanın cehaletini bilen Yaratıcı, “Esma-i Hüsna’sının tecellilerini, (isimlerini) ve bütün bilimleri öğrenme kabiliyetini vererek” (Bakara: 31) öğretme-öğrenme sürecini başlatmıştır.

Vahşet ve Bedeviyet, Kölelik, Esirlik ve Ücretlilik olmak üzere dört dönem yaşayan insanoğlu, beşincisi olan ve Bediüzzaman’ ın ifadesiyle “Serbestiyet ve Malikiyet” dönemine girmiş bulunuyor. İnsanı anlama çabalarının yoğunlaştığı, bilgi ve ilet
işim teknolojilerinin hız kazandığı, korkuların fazlalaştığı, yaşama yönelik tehditlerin arttığı, ihtiyaçların yediden yetmişe çıktığı, küreselleşme ile birlikte, etkileşimin yoğun olarak yaşandığı ve kültürler arası farklılıkların azaldığı bir döneme giriyoruz. Bu dönem, bireysel özgürlüğün öne çıktığı, paylaşma kültürünün daha çok benimsendiği ve iletişimin, değerler üzerinden yapılmaya başlandığı bir dönem olacak.
Devamını oku from "Risalei Nur ve Eğitim Masaya Yatırıldı"

Öncelikle belirtmek gerek ki, Risale-i Nur’da, okuyan herkesin gerek zorlandığı için gerekse hoşlandığı için sezdiği bir özel dil vardır. Bu zorlanma durumu değişik sonuçlar doğuruyor. Kimileri zorlandığı için okumayı terk ediyor ve zihinlerinde “Risale-i Nur’un dili ağırdır” gibi bir yargıyı ömür boyu taşımaya devam ediyorlar. İlginçtir ki, Risale-i Nur’un dili üzerindeki bu yargı, bu dili okumaya değil de, okumaktan vazgeçmek üzerine bina edilmiştir. Baştaki zorlanmasını bilahare aşıp hoşlanmaya kalbetmiş biri olarak, kendi okuma maceramı bir laboratuvar verisi olarak kullanma hakkım var şu halde. Bu veriler ise, okumaktan vazgeçenler ya da okumamayı tercih edenlerle aynı kanaati paylaşmamı gerektiriyor:
“Risale-i Nur’un dili ağırdır.”
İşte bu “ağır” kelimesi, bir farklılığın ifadesidir.. Risale-i Nur’un “ağır”lığı, özel bir “Risale-i Nur Dili”nin habercisidir. Bu “ağır”lık konusunda hemfikir olduğumuza göre, sorulması gereken diğer soruları birlikte soralım: Bu ağırlık çekilebilir mi? Çekilebilirse, çekmeye değer mi? Bu ağırlığın çekilebilir olduğunu sayısız Nur talebesi kendi hayatlarıyla gösteriyorlar. Peki, Nur talebesi olmak gibi bir ağırlığı üstlenmeyenlerin sorusunu nasıl cevaplamalı: Bu ağırlığı çekmeye değer mi? Aşağıda anahatlarıyla ve kaba bir tasnifle sunmaya çalışacağım “Risale-I Nur Dili”nin misyonu, bu sorunun cevabını hazırlamaya yöneliktir.
Devamını oku from "Risale-i Nur Dili"