D O K T O R

Hastanın o üzgün titrek sesini
Güçlükle aldığı dar nefesini
Acı tebessümlü kof neşesini
Daha ilk bakışta görendir Doktor

Kendi sıkılsa da onu sıkmadan
Sabır göstererek gönül yıkmadan
Nasılsın demeye asla bıkmadan
Hastayla diyalog kurandır Doktor

Tutkusu sadece İnsan Hayatı
Muzdarip inlerken olmaz rahatı
Vazgeçmesi zor maddi menfaatı
Elinin tersiyle vurandır Doktor

Kurtarma aşkıyla örnek bir tarzda
Dürüstçe yol alır o kutsal izde
Mesleğe girerken verdiği sözde
Tap taze yeminle durandır Doktor

İster Cahil olsun isterse Alim
İster Mazlum olsun isterse Zalim
Birine musallat olmuşsa ölüm
Ecelle savaşa girendir Doktor

Benzeri bulunmaz bu Ustalığın
Yılmaz bekçisidir daim sağlığın
Canavar kesilmiş her hastalığın
Neşterle üstüne varandır Doktor

Hastalık çaresiz , Habis olsa da
Tıbbın kudreti aciz kalsa da
Hasta gidici kesin bilse de
Yaşama ümidi verendir Doktor

Diş – Tırnak misali örter arayı
Azimle kısaltır acı süreyi
Izdırap kaynağı müzmin yarayı
Şefkatli ellerle sarandır Doktor

Duayla uzanan berrak elleri
Minnetle dopdolu tatlı dilleri
Yeniden açan o zarif gülleri
Yürekten koklayıp derendir Doktor

Sönmeyen bir ışık vardır ahdinda
Güneş olup doğar hasta bahtında
Salim İnsanların gönül tahtında
Sultanca saltanat sürendir Doktor

Ulvi mesleğinde ,seçkin dalında
Topluma faydalı olma yolunda
Salaha kavuşmuş insan selinde
Sonunda murada erendir Doktor

Şevket OKYAY