Lise yıllarım. Yaşlarımız küçük olsa da yüregi büyük altı arkadaş aynı evi paylaşıyoruz.
Gelecekten umutlu, herşey çok güzel olucak diye düşünüyoruz. Hayat bizlere ozamnlar sadece pembe rengini sunuyor. Gözlerimiz ışıl ışıl. Dünya’yı kurtaracagımızdan eminiz.
Kederlerimiz fani,sevinçlerimiz ise sonsuza dek sürecekmiş gibi geliyor.
Güzel günlerden bir gün.Zaten ozamnlar hergünümüz güzel ve kirlenmemiş. Akşam yemegi için son zamanlarda sofraya hep bir tabak fazla getiren arkadaşa soruyoruz.
"yine bir tabak fazla"
Ziyaretimize gelirler belki diye cevap veriyor.
"kimler?"
Kimin gelmesini isterseniz onlar diyor.
Susuyoruz.
Yemekten sonra biraz geçmiş, biraz gelecege dair konuşuyoruz.. Namazlarımızı eda edip yataklarımıza yatıyoruz.
Gece yarısı birisi beni uyandırıyor.Karanlıkta yüzünü tam seçemiyorum. Uykuluyumda. Uyan hadi diyor. Kalkıyorum. Arkadaşıma şaşkın şaşkın bakarak ne oldu diye soruyorum?
Ama odada enfes bir koku her yer gül kokuyor.
Koklasana diyor. Havayı tüm gücümle içime çekiyorum.
Gül kokuyor degil mi? diyor
Evet diyorum.
Selavat getirmeye başlıyor.Sesi titriyor.
Öylece bakakalıyorum.
Sana bu gününe kadar hiç soramadım ama hep dualar ettim. Ömrün boyunca hep gül kokusu alasın diye.
Ben mi?
Hiç öyle güzel gül koklamadım. Belkide hiç bir daha koklamıycam.
Hani bir şarkı mırıldanırdık bazen "Biz büyüdük ve kirlendi dünya" Dünyamıydı kirlenen biz mi? kimbilir…
Gelecekten umutlu, herşey çok güzel olucak diye düşünüyoruz. Hayat bizlere ozamnlar sadece pembe rengini sunuyor. Gözlerimiz ışıl ışıl. Dünya’yı kurtaracagımızdan eminiz.
Kederlerimiz fani,sevinçlerimiz ise sonsuza dek sürecekmiş gibi geliyor.
Güzel günlerden bir gün.Zaten ozamnlar hergünümüz güzel ve kirlenmemiş. Akşam yemegi için son zamanlarda sofraya hep bir tabak fazla getiren arkadaşa soruyoruz.
"yine bir tabak fazla"
Ziyaretimize gelirler belki diye cevap veriyor.
"kimler?"
Kimin gelmesini isterseniz onlar diyor.
Susuyoruz.
Yemekten sonra biraz geçmiş, biraz gelecege dair konuşuyoruz.. Namazlarımızı eda edip yataklarımıza yatıyoruz.
Gece yarısı birisi beni uyandırıyor.Karanlıkta yüzünü tam seçemiyorum. Uykuluyumda. Uyan hadi diyor. Kalkıyorum. Arkadaşıma şaşkın şaşkın bakarak ne oldu diye soruyorum?
Ama odada enfes bir koku her yer gül kokuyor.
Koklasana diyor. Havayı tüm gücümle içime çekiyorum.
Gül kokuyor degil mi? diyor
Evet diyorum.
Selavat getirmeye başlıyor.Sesi titriyor.
Öylece bakakalıyorum.
Sana bu gününe kadar hiç soramadım ama hep dualar ettim. Ömrün boyunca hep gül kokusu alasın diye.
Ben mi?
Hiç öyle güzel gül koklamadım. Belkide hiç bir daha koklamıycam.
Hani bir şarkı mırıldanırdık bazen "Biz büyüdük ve kirlendi dünya" Dünyamıydı kirlenen biz mi? kimbilir…
