Geçip de aynanın karşısına yüzüme bakacak gözüm yok. Verdiğin emanet ne güzeldi Allah’ım. Ama ben lâyıkınca onu taşıyamadım. Yüzüme bakacak gözüm yok. Elimde kirlendi emanetin. Elmas iken, adî cama döndü. Kıymetini bilemedim. Kırk-elli yılda eskidi derim, pörsüdü cildim.... 

Hz.Aişe, peygamberimizle yeni evlenmişti. Eşinin kendisini sevip sevmedigini merak etmekteydi.Ya da kendisini ne kadar ve nasil sevdigini.. Aişe bu düşüncesini peygamber efendimizle konusmadan edemedi. “ey allah’in resulü,ben seviyor musun?” “evet,ya aişe tabi seviyorum!”. Aişe dahasini...